Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Mια όμορφη βραδιά




Παρασκευή βράδυ, 8 η ώρα, στον όγδοο όροφο ενός κτιρίου στο κέντρο της αγαπημένης μου Θεσσαλονίκης, είχα την πρώτη μου επαφή με Λέσχη Αναγνωστών, αυτόν της ΑΤΕ Θεσσαλονίκης. Ύστερα από πρόσκλησή τους πήγα κι εγώ στη συζήτηση που είχαν προγραμματίσει μετά την ανάγνωση της ‘Νύφης’ μου.
Με υποδέχτηκαν όλες με ζεστασιά κι αγάπη και με συγκίνησαν. Εκείνο όμως που με άγγιξε περισσότερο ήταν η κουβέντα που έγινε επάνω στο βιβλίο. Μια κουβέντα που μου φανέρωσε πόσο το αγάπησαν και πόσο ζωντανούς αισθάνθηκαν τους ήρωες. Άκουσα τις απόψεις και τις σκέψεις τους, τα συναισθήματα που τους δημιουργήθηκαν και συζητήσαμε για τους ανθρώπους της εποχής εκείνης, τις κοινωνικές συνθήκες, τη θέση της γυναίκας μέσα σ’ αυτήν την κοινωνία η οποία – ευτυχώς – διαφέρει τόσο πολύ από τη σημερινή.
Ένας μονάχα άντρας υπήρχε στην παρέα μας, ο κ. Γιώργος, Πρόεδρος της Λέσχης της ΟΤΟΕ, ο οποίος μας φανέρωσε την αντρική ματιά ανάγνωσης του βιβλίου και τον ευχαριστώ γι’ αυτό. Όπως ευχαριστώ τις υπέροχες κυρίες Μαρία Μυλωνά και Ελένη Μόκου, εκλεγμένα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου της Αγροτικής, για την πρόσκληση, τη φίλη μου τη Μίτση, που έκανε την αρχική πρόταση επιλογής της ‘Νύφης’ για ανάγνωση και συζήτηση, αλλά και όλες τις κοπέλες που με έκαναν να αισθανθώ τόσο άνετα ανάμεσά τους σ’ αυτήν την πρώτη μου εμπειρία με λέσχη αναγνωστών και να αντιληφθώ πως η ομορφιά της συγγραφής ενός βιβλίου δεν τελειώνει, όταν γράφεται το τέλος.
Αντίθετα, τότε φαίνεται πως αρχίζει ένας καινούργιος κύκλος συλλογής όμορφων στιγμών.